هنگامی که هوا ابری و طوفانی است , بین یک ابر با ابر دیگر و یا بین ابر و زمین جرقه های بزرگی زده می شود که آسمان یک منطقه ی بزرگ را روشن می کند و در پی آن صدای بلندی نیز شنیده می شود. به این پدیده آذرخش می گویند.
ابرها به علت مالش با هوا و یا القای الکتریکی , دارای بار مثبت و منفی می شوند. در بیشتر موارد قسمت رو به پایین ابر دارای بار منفی و قسمت رو به بالای آن دارای بار مثبت می شود. اگر دو ابر چنان به هم نزدیک شوند که قسمت هایی از آنها که دارای بارهای ناهمنام است , مجاور هم قرار گیرند , امکان دارد تخلیه ی الکتریکی بین دو ابر صورت بگیرد , که معمولا با جرقه های بزرگ , تولید گرما و صدا همراه است.
تخلیه ی الکتریکی نیز می تواند به صورت دیگری رخ دهد. ابرهای طوفانی می توانند با حرکت در مجاورت سطح زمین , آن را به روش القا باردار کنند. در این حالت امکان تخلیه ی اکتریکی بین ابر و زمین وجود دارد و می تواند موجب آتش سوزی شود.
