انسان برای ادامه زندگی خود در این کره ی خاکی ناگزیر به استفاده از منابعی است که طبیعت به رایگان در اختیار او گذاشته است. هوایی که تنفس می کنیم , چشم اندازهای زیبایی که می بینیم و از دیدن آنها لذت می بریم , رودخانه ها , جنگل ها , کوه ها , حیات وحش , آب , خاک و نور خورشید همگی نمونه هایی از این منابع طبیعی و خدادادی هستند. برخی از این منابع می توانند به وسیله ی فرآیندهای طبیعی تشکیل یا از نو تشکیل می شوند. چنین منابعی که خود را به طور طبیعی ترمیم و تکمیل می کنند , منابع تجدیدپذیر نامیده می شوند.
آب , هوا , خاک , گیاهان , جانوران و چشم اندازهای طبیعی از جمله منابع تجدیدپذیرند و اگر ما از این منابع عاقلانه و به درستی استفاده کنیم , طبیعت ما را در تأمین آنها یاری می دهد. اما , منابع دیگری هم هستند که فرآیندهای طبیعی جای خالی آنها را پر نمی کند یا سرعت تشکیل و جایگزین شدن آنها , چنان آهسته است که تأثیر چندانی بر مقدار این منابع ندارد. چنین منابعی را تجدید ناپذیر می گویند. بنابراین , هنگامی که یک منبع تجدید ناپذیر مصرف شود , از دست رفته به شمار می آید و باید در پی جایگزینی برای آن گشت یا بودن آن به زندگی ادامه داد.
